Uit het dagboek van Adriaan.
11 maart 2001
Beste boeren, burgers en buitenlui,
Eindelijk
De hele familie was drachtig leek het wel. Ons schaap moest lammeren, maar hier thuis leefde alles zo intensief mee, dat we allemaal zenuwachtig rond dartelden.
Eindelijk was het zover. Al enkele dagen konden we zien dat de weeën sterker werden. De hond en de katten hadden het eerste door wat er aan de hand was. Zij waren met geen stok meer uit de schapenstal te slaan. Elk half uur keken we of er al iets was geboren. Mia die normaal niet uit haar bed te verjagen is, voelde zich zo verbonden met ons schaapje, dat ze 's nachts opstond om even te gaan kijken. Een grote schare supporters die klaar stonden om het lammetje te verwelkomen.
Eindelijk was het zover. Binnen enkele minuten werd het lam ter wereld gebracht. Even dachten we dat het er misschien twee konden zijn, maar het bleef er bij één. Bij de overburen waren ook lammetjes geboren. De moeder is een trotse Texelaar. De twee lammetjes zijn spier wit. Nee dan die van ons.
Zwart, super grote oren, en een koppie, dat op kabouter druppy lijkt. Het is even wennen, dat een Hampsire down lam er anders uit ziet.
Ik sta er verstelt van hoe snel ze op die pootjes staan om bij moeder te gaan drinken. En dat staartje maar kwispelen.
De hond mocht even snuffelen onder groot protest van moeder schaap. Toch lieten we Amber haar gang gaan. De katten kwamen één voor één zich even voorstellen en doen dat dan kennelijk door even licht de neus te drukken tegen dat van het lam.
Baik onze Engelse Bulldog kwam ook maar eens polshoogte nemen. Ze is inmiddels 11 jaar oud en haar batterij is bijna op. Al sjokkend wandelde ze de stal binnen, zich verbazend over al die drukte. Nu is zo'n Bulldog erg lief, maar ziet er niet uit. Als je net bent geboren en dan zo'n kop voor je ziet, schrik je je echt lam. En dat deed ons lammetje. Moeder schaap bracht met een ferme kop stoot weer rust en orde Baik droop maar weer af en sjokte naar buiten richting haar voerbak.
Buiten ontdekte ik de eerste bloeiende narcissen. De kievieten maken overdag en s-'nachts zo'n kabaal, dat het voorjaar niet ver weg kan zijn. We verlangen er naar om strak in het eerste voorjaarszonnetje te zitten en buiten een lekker kopje koffie te drinken. De kinderboerderij is vrijwel klaar. Het Bekaert hekwerk en de buiten betimmering van de stal is door De Klussenier klaar gemaakt. Zaterdag heb ik de laatste rommel opgeruimd. De ark van Adriaan is klaar. Laat de dieren maar komen.
Eindelijk komt mijn droom uit om in alle rust van zoveel dieren te kunnen genieten. Hoe wonderlijk is de Schepping en hoe weinig genieten we er van. Juist op dit moment van bezinning liet moeder natuur een enorme regenbui los boven ons erf. Binnen enkele seconden was ik klets nat. De regen kwam met bakken uit de hemel.
Dat bedoelde ik nu ook weer niet met de Ark van Adriaan....!
Vanuit de kraamstal groet ik je met
Een blije groet,
|
