Uit het dagboek van Adriaan.
26 maart 2001
Beste boeren, burgers en buitenlui,
Mijn vriend en ikke
Vertel me, "Wat is er nu fijner dan na een paar rondjes steppen lekker uitpuffen met je vrienden op je eigen erf".
Eindelijk had het zonnetje toestemming gekregen van moeder natuur om ons enkele uurtjes voorjaarszon te mogen geven. De honden en de kinderen genoten er zichtbaar van. Iedere zonnestraal werd gekoesterd. Onze Myléne was een experiment aan gegaan met een veel te grote step. Gednspireerd door haar broer die het erf rond scheurt alsof hij een formule1 coureur is, heeft zij de step ter hand genomen. Gevolgd door de honden trachtte zij enkele rondjes te rijden. Het vergde nogal enige inspanning bleek uit de rode blosjes op haar wangen. Haar fragiele bouw paste niet bij de robuuste step.
Met een grote zucht van verlossing werd de step op de grond geparkeerd. Ons dametje zette zichzelf tegen de muur geëscorteerd door haar stoere bodyguards.
Baik onze 11 jarige (!) Engelse Bulldog diende als steuntje. Samen lekker genieten in de zon. De plaatjes spreken voor zich.
Nu het spook van het MKZ rondwaart, kunnen we geen bezoek ontvangen. Net als alle boeren in onze omgeving is de schrik voor besmetting groot. Even koffie bij de buren drinken is er niet meer bij. De mond en klauwzeer betekent voor veel boeren ook hartzeer. Toen bij onze buren BSE werd geconstateerd, en er 200 koeien dood gemaakt werden hebben we als kleine kinderen staan huilen. Hoeveel temeer voelt dat gezin de pijn en het gemis van de dieren.
Deze week zijn we begonnen met de beregening aan te leggen in de achtertuin.
Ook is er gestart met de aanleg van de voorbeeldtuinen. De voortuin is redelijk af. Alleen nog even spitten voor de groentetuin. Even spitten is wel 200 m2 ! Een uitdaging dus. Vanavond heb ik een grindpad aangelegd met 3000 kg grind.
Uitgeput lag ik op de bank even naar televisie te kijken. Een documentaire over jong blijven. De stelling was dat hoe ouder je wordt hoe meer beweging je nodig hebt. Op de vraag of de koffie al klaar was en een stille hint voor een rugmassage, kreeg ik de bal hard terug gespeeld door Mia die ook het programma op televisie had gevolgd. "Actie en beweging schat"' zei ze met een ingetogen maar ondeugende lach. Een voorjaargevoel heb ik wel, maar niet als ik ook nog eens zelf koffie mag inschenken. De romantiek verdween voor de harde werkelijkheid. "Als je toch loopt, wil je dan ook nog even de kippen en de katten doen?". Hoezo??? Willen die soms ook koffie en een rugmassage?
Je begrijpt me, het zit even niet mee, maar dat zal wel aan het weer liggen.
Wat is het dan toch goed om vrienden te hebben waar je bij uit kunt huilen en die een steun en toeverlaat zijn. Was ik maar weer 2 en kon ik maar steppen, dan wist ik het wel.
Met weemoedige groeten.
|
