Uit het dagboek van Adriaan.
17 april 2001
Beste boeren, burgers en buitenlui,
Dakhaas op het erf
Een oude Hollandse gewoonte is om voor de paasdagen alles opgeruimd te hebben. De grote voorjaarschoonmaak! Poetsen, schrobben, alles het huis uit… en er weer in. De lente luidde grote schoonmaak in. Bij de eerste vroege zonnestralen werden de spulletjes buitengezet en afgedekt. Verf, behang en dikwijls nieuw zeil op de vloer. Wij, wij zijn wat moderner geworden. De grote schoonmaak is er niet meer. Toch zie je bij ons in de omgeving menig boerenvrouw nog het erf opharken en alles op z'n paasbest te maken.
De zaterdag begon met een stralend zonnetje. Het was weliswaar -6 graden C. geweest die nacht en het bed was daarom lekkerder warm leek het wel, maar toch weer hield het me niet, om al heel vroeg buiten te zijn. Om zes uur beschenen de eerste zonnestralen de weilanden. Heel langzaam verwarmde het zonnetje met haar stralen de koude grond die leek te huiveren van de plotselinge nachtvorst.
Om acht uur melde zich een oude bekende. De rietdekker van een dorp verder op. Met veel vakmanschap heeft hij de dakkapellen met rietgedekt vorig jaar.
Nu wilden we bij de voordeur een nieuw afdakje laten maken. Na veel wikken en wegen hebben we besloten dat het in dezelfde stijl als van het hele huis moest zijn. Het is eigenlijk heel on-Nederlands om zo'n portaal te hebben bij een boerderij. De Nederlandse boerderijen zijn steriel en kaal. Dan heb je zo min mogelijk werk. De Engelse boerderijen stralen romantiek uit. Rozen en clematis sieren de gevels. Kleine uitbouwtjes geven het huis juist die romantische uitstraling die ons zo aanspreekt.
Binnen enkele uren zorgde deze dakhaas voor een totale andere sfeer. Met het zonnetje in de rug bewonderden wij het resultaat. Wat eerst een saaie gevel was, werd ineens een fraaie romantische decoratie. We zijn die middag wel tien keer naar buiten gelopen om te genieten van die fraaie staaltje vakwerk.
De middag hebben gebruikt om de resterende 300 planten in de voortuin te zetten. Gelukkig hebben de kinderen meegeholpen. Adriaan vond het graven van plantgaten een heel avontuur. Myléne verzamelde alle plastic bakjes en maakte een grote toren, die als maar omviel hoe hard ze ook haar best deed om ze op te stapelen. Het was tegen vijven, toen we klaar waren met het poten van de planten. Donkere regenwolken waren vrijwijl ongemerkt aankomen sluipen.
Met gluiperige koppen en een koude bries kondigden ze een paar flinke buien aan. Nu had ik me voorgenomen om voor de eerste keer dit jaar het gras te maaien. Mijn moeder zij al; "wat ie in z'n kop heeft, zit niet in z'n kont" Met andere woorden, maaien wilde ik en moest ik! Mijn oranje Husqvarna, had ik al klaar gemaakt om te gaan maaien. Van het stof ontdaan lijkt zo'n trekkertje toch wat minder op een astmapatiëntje. Schoon en met een opgeladen accu moet er weer heel wat uren gemaaid gaan worden. Goed gereedschap is het halve werk.
Je zou er toch niet aan moeten denken om met een schaar of een handmaaier al dat gras te moeten maaien. Nee, goede kwaliteit en goed onderhoud loont zich.
Aangekomen op het grasveld, word ik regelrecht uitgedaagd door moedernatuur. Forse sneeuwvlokken vallen naar beneden. Een witte Pasen?", roep ik verontwaardigd uit. "Nu krijg je het helemaal" Als moedernatuur dacht dat ik het wel even zou opgeven, heeft ze het mooi mis. Mijn Husqvarna en ik zijn een team. Binnen enkele minuten scheurden we van links naar rechts. Kletsnat van de sneeuw weliswaar, maar met een vastberaden blik reed ik rond. Misschien toch nog dat ouderwetse om voor de Pasen alles netjes te hebben. Binnen stonden Mia en de kinderen te kijken. "Die is gek…..", dachten ze terwijl de warme chocola dampend op tafel stond. April doet wat ze wil is het gezegde. 's Ochtends zon en in de middag sneeuw. Ik vroeg me al rijdend in de sneeuw af of april nu mannelijk of vrouwelijk is. Ik ben er nog niet uit! Wat minder wispelturig weer, een vastberaden zonnetje spreekt me meer aan. April is daarom misschien wel een meisjes naam. Een jongen die zo heet ben ik nog niet tegen gekomen.
Zo, mijn frustratie ben ik ook weer kwijt. Tijd voor een warme douche en een lekkere kop chocola en dan maar Pasen vieren met elkaar.
Met vastberaden groet,
|
