Uit het dagboek van Adriaan.
24 december 2001
Beste boeren, burgers en buitenlui,
Heel eventjes
Heel Nederland verlangt een witte kerst te hebben. Een paar dagen voor kerst konden we heel even genieten van een mooie witte winterdeken over ons land. Sinterklaas is nog maar net terug naar Spanje of het nieuws meldt, dat er daar een meter sneeuw is gevallen. Heeft hij even pech. Dacht hij net als al die honderd anderen lekker te overwinteren. Precies een halve dag konden wij hier genieten van de sneeuw, kort maar hevig. Door de vorst bleef het ijskleed nog even liggen.
In de tuin valt niet veel meer te doen, dan snoeien, pergola's aftimmeren en het gereedschap in orde te maken. Een wintertuin geeft een heel eigen sfeer. Gek dat zo weinig mensen van de kou kunnen genieten. Ik vind het heerlijk om in de koude buitenlucht te zijn. Een wandeling over het land of door de bossen geeft een extra, vooral als er sneeuw ligt. De natuur ligt stil en bezint zich op wat komen gaat. Hoe toepasselijk voor ons. Alles eens op een rijtje zetten, extra tijd nemen voor je familie en alvast plannen maken voor het komende voorjaar. De Wintertijd maakt de wereld kleiner. Een goed moment om van alles dicht om je heen te genieten.
Warm ingepakt mag ik graag op een bankje zitten mijmeren en genieten van het landschap en de dieren. Even afstand nemen van alles. Het gekke is dat als je afstand neemt, alles juist dichterbij lijkt te komen en je visie op de dingen scherper is.
Eindelijk zijn onze nieuwe Fell ponies aangekomen. We hebben lang gezocht. Onverwacht konden we een span ruinen uit Engeland laten overkomen. In Nederland zijn er een kleine 400. Vier weken geleden liepen ze nog in de vrije natuur op de grens van Engeland en Schotland. Sterke jongens die straks voor een koets mogen lopen. Binnen een week zijn de zo mak geworden dat we ze mee kunnen nemen voor een wandeling over het erf. Ze zijn erg leergierig en aanhankelijk. Ik vind het verbazingwekkend hoe snel je een band kunt krijgen met een dier. Je gaat echt van deze aanhankelijke beesten houden.
Over houden van gesproken. Juist in deze kerstdagen besef ik dat kerst een feest is van; houden van. De hemel brak open om geschiedenis te schrijven. Het gekke is dat onze geschiedenis die we leren wordt bepaald door oorlogen en andere negatieve gebeurtenissen. Elf september zal zo ook wel in de geschiedenisboeken komen. Echter 2000 jaar geleden schreef een geschenk uit de hemel geschiedenis. Het was een kind zonder pracht en praal. Zijn kracht lag/ligt in de eenvoud.
Het kind Jezus was een gift aan ons allen. Een prachtige manier om te zeggen;" Ik houd van jullie". Dat betekent kerst voor mij bovenal. Een feest om tegen mijn vrouw en kinderen en kleinkinderen te zeggen ik hou van jullie. Tegen mijn tuin en mijn dieren, maar ook tegen hen die ik mag ontmoeten, een eenvoudige glimlach met een stil ik hou van je. Juist in de winter is deze warmte zo nodig en voel je de kracht van het voorjaar al in je openbaren.
Een hart vol bloemen, maakt ons tot een kostbare vaas. Met elkaar omgaan als kwetsbaar aardewerk doet je zelf het meeste goed.
Namens Mia, de kinderen en alle dieren op Hoeve Nieuw Batelaar wensen wij u "warme" kerstdagen en een gelukkig 2002.
Met tevreden groet,
|
