Uit het dagboek van Adriaan.
14 februari 2001
Beste boeren, burgers en buitenlui,
Grondige aanpak die stinkt
De eindeloze regenbuien van de afgelopen maanden hebben de agenda van de tuin volledig in de war gestuurd.
Op sommige momenten, bleek de tuin in een moeras veranderd. Enorme waterplassen deden ons fantaseren over het zwemmen in een natuurbad.
We zagen in gedachten al ganzen, zwanen en eenden onze tuin bezetten.
We stonden voor een raadsel. Hoe kon het, dat de bovenkant volledig dicht slipte en de grond er onder droog bleef.
Via onze Groene Klussenier Henry Jansen kwamen we terecht bij van de Gebr. van Kessel uit Buren.
Na het bestuderen van de tekening en de koffiepot, besloten we om maar eens de proef op de som te nemen. Met de grondboor gewapend trok de ploeg wijze mannen de tuin in. Toen begon het. Daar waar we dachten honderden meters aan drainage nodig te hebben, werd de uitkomst uitermate verrassend.
"Kijk", sprak de expert. En dat deden we. Alleen de bovenlaag zit pot dicht en is compleet dode grond. Bij de tweede steek, iets dieper, zagen we mooie zwarte grond los in structuur. Daaronder kwam een laag zwarte grond die er groen uitzag. Dit bleek zwaar bemeste grond te zijn. Daaronder zat zandgrond.
We hingen aan zijn lippen. Boeiend vertelde hij waarom de bovenste laag zo dicht zat. Het bleek een mest probleem te zijn. Grond die zwaar bemest is, verzuurd en slipt dicht, gevolg is, dat al het water erop blijft staan en de grond verstikt. Daarom dat onze tuin ook stinkt. In plaats van duizenden guldens aan drainage, wordt het probleem aangepakt door oude stal mest erop te gooien. Gooi er maar stront op! Even dacht ik dat ik erin zou stinken en het een grap was. Maar, nee hoor, het is een serieus bedoeld advies. Na een uitleg van een half uur over grond en grondverbetering ging een geheel nieuwe wereld voor me open. En ik maar denken; grond is grond. Oude stalmest brengt structuur in de grond. Lucht zorgt voor losse structuur, waardoor het water weer beter wordt opgenomen in door de grond. Een eerlijk advies. Ik ben blij met zulke mensen, die hart hebben voor de natuur en vol passie spreken over hun vak. Bij mij dus stank voor dank, want ik ga er eerlijke ouderwetse stront opgooien. Wie heeft er nog oude stalmest voor mij? We hebben kennelijk helemaal geen mest probleem in Nederland. We bemesten gewoonweg verkeerd blijkt, als ik de expert hoor praten. De mensen waren vroeger nog niet zo dom. Ze stonden veel dichter bij de schoot van moeder natuur. Planten, bomen, grond, water, vuur; het had allemaal zijn plaats. Onze milieuregels blijken na enkele jaren dikwijls een doodlopende weg te zijn geweest. De zogenaamde wetenschappers werden betweters die hun gelijk moesten halen. De oudjes op het platteland lachen nu en niet als een boer met kiespijn, maar omdat ze zeggen "zie je wel……". Wat kunnen we nog veel van elkaar leren als we naar elkaar luisteren. Oude spreuken, oude wijsheid is net als oude wijn; ze wordt steeds waardevoller.
Aan het milieu kun je geen schijt hebben…, of wel ?! Misschien moeten de boeren ons een handje helpen, door net als vroeger de oude stalmest te bewaren.
Ik kan me nog herinneren dat ik die mest wel vond ruiken, maar niet stinken.
Wat stinkt is die gednjecteerde mest, die de grond afsluit en waar geen zuurstof bijkomt zodat de grond verdicht. Wie zou dat bedacht hebben? Een boer? Het lijkt me niet.
Een bijzondere ervaring. Dat is het! Een goud eerlijk advies, zonder het geld voorop te stellen. Dat geef je als je echt van moeder natuur houdt. Ik heb weer wat geleerd en dat geeft een geweldig gevoel. Daarom vind ik het forum bij tuinen.nl ook zo'n geweldig initiatief om tuinvrienden te ontmoeten en van hun te leren.
Met een bemeste groet,
|
